صلى اللَّه عليه و سلم و متولى جواب سؤال بوده است در رياض نضره اين قصّها بروايت حضرت مرتضى مذكورست و نيز در ازالة الخفا گفته از آن جمله آنست كه چون نازل شد
فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ
آن حضرت صلّى اللَّه عليه و سلم خواستند كه در جماعت قريش اظهار توحيد و ابطال شرك فرمايند حضرت صديق التماس نمود كه تعصّب قريش بمرتبهايست كه بمجرّد سماع اين كلمات بايذا خواهند برخاست اين خطبه را به من بايد گذاشت بعد از ان بامر انحضرت صلّى اللَّه عليه و سلّم خطبه عجيبه برخواند و كفار به اين سبب چه ايذاها كه ندادند و آن حضرت صلّى اللَّه عليه و سلم از دست آنها خلاصى يافت و اين قصّه در رياض النضره به طول هر چه خوبتر مذكورست و اين اول خطبه بود كه در اسلام خوانده شد و خواندن اين قصّه ماجريات عشق را شرح مىدهد و نيز در ازالة الخفا در مناقب عمر گفته و از آن جمله رعايت صله اقارب آن حضرت صلى اللَّه عليه و سلم بابلغ وجود مىفرمود فى الرّياض عن الزهرى قال كان عمر إذا اتاه مال العراق او خمس العراق لم يدع رجلا من بنى هاشم عزبا الّا زوّجه و لا رجلا ليس له خادم الّا خادمه و نيز در ازالة الخفا در مناقب عمر گفته و از آن جمله آنكه تفحص خانهاى مسلمان مىكرد اگر در تدبير منزلى خللى مىديد اصلاح آن مىفرمود فى الرياض النّضرة ان رجلا من الموالى خطب الى رجل من قريش اخته و اعطاها مالا جزيلا فابى القرشىّ من تزويجها فقال عمر ما منعك ان تزوّجه فان له صلاحا و قد احسن عطية اختك فقال القرشى يا امير المؤمنين انّ لنا حسبا ليس لها بكفو فقال عمر لقد جاءك بحسب الدنيا و الآخرة امّا حسب الدنيا فالمال و امّا حسب الآخرة فالتقوى زوّج الرجل ان كانت المرأة راضية فراجعها اخوها فرضيت فزوّجها منه و فاضل معاصر