و التّاريخ و هى نحو خمسين مصنّفات و كانت وفاته بمرو فى اول ليلة من ربيع الاول سنة اثنتين و ستين و خمسمائة و دفن بسنجدان مقبرة مرو و قد ذكر الذّهبى و ابن ناصر الدّين اياه و كذا اباه فى طبقات الحفّاظ و مصطفى بن عبد اللَّه كاتب چلپى در كشف الظنون در ذكر كتب انساب گفته انساب السّمعانى هو الامام ابو سعد عبد الكريم بن محمد المروزى الشافعى الحافظ المتوفى سنة 562 اثنتين و ستين و خمسمائة و هو كتاب عظيم فى هذا الفنّ و تمامه يكون فى ثمانى مجلدات لكنه قليل الوجود و لما كان كبير الحجم لخّصه عزّ الدين ابو الحسن على بن محمّد بن اثير الجزرى المتوفى سنة 63 ثلثين و ستمائة زاد فيه اشياء و استدرك على ما فاته و سمّاه اللّباب الخ و إذا سمعت ذلك كلّه فلنرجع الى ترجمة المغازلى پس بدانكه ميرزا محمد بن معتمد خان بدخشانى كه حسب افادهء فاضل رشيد در ايضاح از عظماى اهل سنتست نيز بذكر محامد و فضائل جليله و مناقب و مدائح جميله ابن المغازلى كه علّامه سمعانى وارد كرده رطب اللّسان و عذب البيان مىباشد حضرت او را از جمله حفاظ جليل الشأن شمار مىكند چنانچه در كتاب تراجم الحفّاظ كه آن را از انساب سمعانى استخراج كرده و در شروع ان گفته الحمد للّه على افضاله و الصّلوة و السّلام على حبيبه محمّد و صحبه و آله و بعد فهذه تراجم حفّاظ الحديث و نقاد الاثر استخرجتها من كتاب الانساب للامام تاج الاسلام أبى سعد عبد الكريم بن محمد بن منصور السمعانى المروزى تغمده اللَّه بغفرانه و اسكنه حديقة جنانه دون غيره من الكتب مع اختصار فى بعض التراجم دون
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 236
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٢٣٦