هارون را حضرت موسى عليهما السّلام به آنچه عتاب كرد پس اعتذار كرد حضرت هارون عليه السّلام به اينكه قوم استضعاف من كردند و قريب بود كه بكشند مرا همچنين على عليه السّلام امتناع كرد اوّلا از بيعت پس هر گاه آئل باشد امر بسوى آنچه آئل شد يعنى نوبت بجبر و قسر و تهديد و تخويف و مطالبه و تشديد رسيد اعطا كرد جناب امير المؤمنين عليه السّلام طالبين بيعت را آنچه سؤال كردند انتهى محصّله و بيچاره نظام نيشابورى بعد ايراد اين تقرير متين و جواب زرين بخوف لوم لائمين و تعنّت عاذلين و عناد متعصّبين و اعوجاج جاحدين عذرى هم براى خود آغاز نهاده كه از آن بهم بغايت متانت اين تقرير واضحست يعنى ارشاد كرده كه نگفتم اين را مگر بر سبيل بحث نه بسبب تعصّب انتهى و ازين اعتراف صاف واضح شد كه اين تقرير عين احقاق حق و انصاف و مبرّا از شوائب تعصّب و اعتساف است فللّه الحمد و المنّة كه بطلان مزعوم واهى حضرات اهل سنت بكمال ظهور و وضوح نمايان گرديد كه سخافت استدلال شان بمثابهء رسيده كه خود علّامه نيشاپورى ردّ آن نموده و در ردّ آن خود را از تعصّب برى ساخته و ازين كلام نيشاپورى ظاهرست كه امتناع جناب امير المؤمنين عليه السّلام از بيعت أبى بكر و وقوع ان بخوف و اضطرار امرى است ثابت و متحقق انكار آن نتوان كرد چه اگر اين معنى وهنى مىداشت و بدرجه ثبوت و تحقق نمىرسيد چگونه تشبث اهل حقّ بان جائز مىشد حال آنكه جواز تمسّك به آن از تصريح نيشاپورى ثابت است و واضح كه در احتجاج بان تعصب را مدخلى نيست و روايات ائمّه سنيه مثبت اين معنى انشاء اللَّه تعالى در ما بعد مذكور خواهد شد ليكن در اين جا بر يك روايت كه از ان حصول استضعاف جناب امير المؤمنين عليه السّلام مثل استضعاف حضرت هارون ثابت گردد و گفتن جناب امير المؤمنين عليه السّلام مثل حضرت هارون
ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَ كادُوا يَقْتُلُونَنِي
واضح شود ذكر مىنمايم پس مخفى نماند كه عبد اللَّه بن مسلم بن قتيبة الدينورى