موقنين در مدينه نبودند بخلاف ديگر استخلافات كه بر اقوياى رجال و مؤمنين با كمال واقع شده و اين تيميه بر مجرّد اين دعوى اكتفا نه كرده خواسته كه وهن و ضعف اين استخلاف از فعل و قول جناب امير المؤمنين عليه السلام ثابت سازد چنانچه گفته فلهذا خرج إليه على يبكى الخ اين كلامش دلالت واضح دارد بر آنكه بكاى جناب امير المؤمنين عليه السلام و عرض آن حضرت
أ تخلفني فى النساء و الصّبيان
به اين سبب بود كه اين استخلاف آن حضرت اضعف از استخلافات معتاده آن حضرت بود و ديگر استخلافات اشرف و اعلى از ان و بطلان و شناعت اين استدلال ابن تيميه در كمال وضوح و ظهورست چه قطع نظر از آنكه بكاى جناب امير المؤمنين عليه السّلام در صحيحين واقع نشده و رازى عدم ذكر شيخين را قادح حديث غدير گردانيده فكذا هذا اين بكا هرگز دلالت بر نقص و ضعف اين استخلاف ندارد بلكه ظاهرست كه بكاى آن حضرت بسبب عدم مشاركت جهاد و مفارقت سرور انبياى امجاد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و تاذّى از طعن اهل نفاق و عناد و لدادست فالاستدلال بالبكاء على الوهن و الضعف صريح الوهن و الضعف و هو مما يليق ان يبكى عليه الباكون بل يضحك عليه الضاحكون و عجب كه ابن تيميه به نظر بصيرت سياق روايت مشتمله بر بكاى جناب امير المؤمنين عليه السّلام هم ملاحظه نكرده بمزيد تعصّب قطع نظر از ان كرده استدلال به آن بر وهن و ضعف استخلاف كرده حال آنكه سياق روايات مشتمله بر بكاى جناب امير المؤمنين عليه السّلام خود دلالت واضحه دارد بر آنكه اين بكا بسبب ايذاى اهل نفاق و جفا بوده نسائى در خصائص كما سمعت باسناد خود روايت كرده
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 172
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص١٧٢