[ ابو اسحاق احمد بن محمد بن ابراهيم ثعلبى نيسابورى مفسر مشهور يگانهء زمان و فرد روزگار بود « تفسير كبير » كه فائق بر جملهء تفاسير است و كتاب « عرائس » متضمن قصص و اخبار انبيا و احوال مبتدا و منتهاى عالم از تصانيف او است .
قشيرى در فضائل او گويد : حضرت پروردگار تعالى و تقدس را بخواب ديدم و با حضرت جل و علا خطاب مىكردم و جواب مىيافتم ، اثناى آن كلام شنيدم كه حق جل و علا مىفرمايد : مرد صالح مىآيد ، التفات كردم ، احمد ثعلبى بود .
عبد الغافر در « تاريخ نيسابور » بعد ثنا و مدح او گويد كه موثوق صحيح النقل ، وافر العقل ، كثير الحديث بود ، از أبى طاهر بن خزيمة ، و امام أبى بكر بن مهران مقرى روايت حديث كند ، ثعلبى و ثعالبى لقب او است ، نه نسبت .
و در ماه محرم سنة سبع و عشرين ، و بروايتى روز چهار شنبه بيست و يكم ماه محرم سنة سبع و ثلاثين و اربعمائة وفات يافت ] .
و شمس الدين ابو عبد اللَّه محمد بن احمد الذهبى در « عبر » در وقائع سنة سبع و عشرين و اربعمائة گفته :
[ و فيها توفى ابو اسحاق الثعلبي احمد بن محمد بن ابراهيم النيسابوريّ المفسر روى عن أبي محمد المخلدي [ 1 ] ، و طبقته من اصحاب السراج [ 2 ] ، و كان حافظا واعظا ، رأسا في التفسير و العربية ، متين الديانة ، توفى في المحرم ] [ 3 ] .
هامش
[ 1 ] المخلدي : الحسن بن احمد النيسابوريّ المتوفى سنة ( 389 ) ه .
[ 2 ] السراج : ابو الحسن محمد بن الحسن النيسابوريّ المتقدم ذكره .
[ 3 ] العبر في خبر من غبر ج 3 / 161 .