شيخ مفيد به سند خود از علىّ بن جعفر ، از برادرش حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام آورده كه راوى گويد : به آن حضرت عرضه داشتم : تأويل اين آيه چيست : ( ( به كافران ) بگو : اگر آب شما ( كه مايهى حيات است ) همه به زمين فرو رود ، كيست كه باز آب گوارا برايتان پديد آرد ؟ ) آن حضرت عليه السّلام فرمود :
« تأويل اين است : اگر امامتان را نيافتيد ، پس چهكسى امام جديدى برايتان خواهد آورد ؟ »
هامش
خويش را مىشويد و پاك مىكند و امام همان است كه انسان از طريق او پروردگارش را مىشناسد و احكام قرآن و شريعتش را مىآموزد و بدين وسيله از پليدىها و رذايل شرك و جهل تطهير و رها مىگردد .
چهار - آبى كه در دل زمين موجود است ، نقش عمدهاى در ثبات و پيشروى آن دارد و بر مبناى نظام دقيق و برنامهى معيّنى در حركت زمين مؤثّر است . امام عليه السّلام نيز - كه انسانها ، بلكه تمامى موجودات ، از او استفاده مىكنند - چنين است ؛ گرچه پشت ابرهاى غيبت مخفى باشد ؛ زيرا كه او واسطهى نزول فيض از سوى خالق متعال به تمامى مخلوقات است ؛ طبق دلايل ثابت در جاى خود .
پنج - همانطور كه در موقع فقدان آب ، آدمى به جستوجوى آن برمىخيزد و چاهها حفر مىكند و . . . - چون زندگى جسمانى او بدان وابسته است - همينطور لازم است به جستوجوى امام برخيزد و براى تقرّب به ساحت او و شرفيابى به ديدار او و استفاده از محضر مقدّسش و فراهمسازى زمينه براى حكومتش و اقامهى عدل و داد در زمين تلاش كند كه زندگى سعادتمندانه و خوش و راحت ، بىقسط و عدل ميسّر نيست .