102 [ سورهى معارج ] [ آيهى 5 - 2 ]
سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ * لِلْكافِرينَ لَيْسَ لَهُ دافِعٌ * مِنَ اللَّهِ ذِي الْمَعارِجِ
« 1 »
( پرسندهاى از كيفرى شدنى جويا شد * ( او بداند كه ) آن ( كيفر ) از كافران دفع نشود * كه از سوى خداوند مالك آسمانهاست . )
[ 265 ] عليّ بن إبراهيم ، قال : سئل أبو جعفر عليه السّلام عن معنى هذا ، فقال :
« نار تخرج من المغرب و ملك يسوقها من خلفها حتّى تأتي دار [ بني ] سعد بن همّام عند مسجدهم فلا تدع دارا لبني أميّة إلّا أحرقتها و أهلها و لا تدع دارا فيها وتر لآل محمّد إلّا أحرقتها و ذلك المهديّ عليه السّلام . » « 2 »
علىّ بن ابراهيم گويد : از حضرت ابو جعفر باقر عليه السّلام دربارهى معنى اين آيه سؤال شد . آن حضرت فرمودند :
« آتشى است كه از سوى مغرب برمىآيد و پادشاهى از پشتسر آن را پيش مىراند تا اينكه به خانهى بنى سعد بن همّام نزد مسجدشان برسد . پس خانهاى براى بنى اميّه باقى نمىگذارد ، مگر اينكه آن را و اهل آن را مىسوزاند و خانهاى كه در آن خونى از آل محمّد عليهم السّلام ( ستمگرى نسبت به آل محمّد عليهم السّلام ) باشد ، رها نمىسازد ، مگر اينكه آن را مىسوزاند و او مهدى عليه السّلام است . »
[ 266 ] محمّد بن إبراهيم النّعماني : عن محمّد بن همّام ، قال : حدّثنا جعفر بن
هامش
( 1 ) . معارج ( 70 ) : 2 - 4 .
( 2 ) . تفسير قمى 2 : 385 .