« أكتب بعلامة كذا و كذا » و قرأ آية من القرآن .
قلت لفضيل : و ما تلك الآية ؟ قال : ما حدّثت بها أحدا غير بريد ، قال زرارة : أنا أحدّثك بها :
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ
. . . إلى آخر الآية ، قال :
فسكت الفضيل و لم يقل : لا و لا : نعم . « 1 »
عيّاشى به سند خود از فضيل آورده است كه گفت : به حضرت ابو عبد اللّه صادق عليه السّلام عرضه داشتم : نشان نامهى شما چيست ؟ فرمود : « فلان علامت را خواهم نوشت » و آيهاى از قرآن خواند .
راوى گويد : به فضيل گفتم : آن آيه چيست ؟ گفت : آن را جز به بريد نگفتم .
زراره گفت : من برايت مىگويم : ( و آنان با مبالغه و تأكيد ، به خداوند سوگند ياد كنند . . . تا آخر آيه ) گويد : فضيل ساكت ماند و آرى و نه نگفت .
هامش
( 1 ) . تفسير العيّاشي 2 : 260 [ نحل ، ح 29 ] .