محمّد بن جرير طبرى ، در باب وجوب معرفت قائم عليه السّلام و اينكه حتما خواهد آمد - كه بخشى از كتاب « مسند فاطمه عليها السّلام « 1 » » اوست - به سند خود از ابو على نهاوندى آورده كه گفت : كاشانى ( مرادش محمّد بن احمد كاشانى است ) حديثمان داد ، گويد :
محمّد بن سليمان برايمان حديث آورد ، وى گفت : علىّ بن سيف حديثمان داد ، وى گفت : پدرم از مفضّل بن عمر برايم حديث گفت ، از حضرت ابو عبد اللّه امام صادق عليه السّلام كه فرمود :
« مردى به محضر امام امير المؤمنين عليه السّلام شرفياب شد و از طولانى شدن دولت جور و ستم به آن حضرت شكوه برد . امير المؤمنين عليه السّلام به او فرمود : به خدا سوگند ، آنچه آرزويش را داريد نخواهد شد تا اينكه باطل جويان هلاك شوند و جاهلان از ميان بروند و متّقيان - كه اندكاند - در امان گردند و ( اين پس از آن است كه كار سخت مىشود ) تا جايى كه احدى از شما جاى پايى براى خود نخواهد يافت و تا آنجا كه شما در نظر مردم از مردار در چشم صاحبش نيز بىارزشتر خواهيد شد و همانطور كه شما در آن حالايد ، ناگهان يارى خداوند و پيروزى بيايد و اين است ( معنى ) فرمودهى پروردگار من - عزّ و جلّ - در كتابش : ( تا آنگاه كه رسولان ( از پيروزى ظاهرى بر كفّار يا ايمان آوردن آنها ) مأيوس شدند و دانستند ( مردمان ) به آنان دروغ گفتهاند ، ( در آنحال ) يارى ما به سراغشان آمد ) . »
هامش
( 1 ) . [ رك . توضيح ذيل صفحهى 69 . ]