و أحمد على الصحيح ، و ورد فى حرمته أحاديث و آثار الخ [ 1 ] .
( و حضرات صحابه عدول و ائمه فحول سنيان بر ابو هريرة اعتماد نداشتند ، و همت برد و انكار بر او مىگماشتند ، و حضرت او را متهم به وضع و افترا مىساختند ، و روايات او را از اوج قبول بحضيض طرح مىانداختند ، و حضرت عائشه در رد و انكار بر آن عمدة الاحبار ، از ديگر صحابه اخيار پا را فراتر مىنهاد ، و داد توهين و تخجيل آن حبر نبيل و صحابى جليل مىداد ، تا آنكه زمانه رد و انكار آن علامه روزگار دراز ، و ابواب انفعال و ندامت آن گربه مسكين خوش اطوار بازگرديد و غلغه اين تفضيح و تقبيح بمسامع مؤالف و مخالف و دوست و دشمن رسيد .
بگفتار ابن قتيبه عمر و على و عثمان و عائشه ابو هريره را تكذيب مىكردند
علامه عبد اللَّه بن مسلم بن قتيبه در كتاب « الرد على من قال بتناقض الحديث » على ما نقل بجواب بعض طاعنين گفته ) :
فاما طعنه على أبي هريرة بتكذيب عمر و عثمان و علي و عائشة ، فان أبا هريرة صحب رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و سلم نحوا من ثلث سنين ، و أكثر الرواية عنه ، و عمّر بعده نحوا من خمسين سنة ، و كانت وفاته سنة تسع و خمسين ، و فيها توفيت أم سلمة زوجة النبي صلى اللَّه عليه و سلم ، و توفيت عائشة قبلها بسنة ، فلما أتى من الرواية عنه صلى اللَّه عليه و سلم بما لم يأت بمثله من صحبه من أجلة أصحابه و السابقين الاولين إليه اتهموه و أنكروا عليه ، و قالوا : كيف سمعت هذا وحدك و من سمعه معك ؟ و كانت عائشة أشدهم انكارا عليه حتى تطاول الايام بها و به ، و كان عمر شديدا على من أكثر الرواية .
( و مؤيدات افاده ابن قتيبه در ديگر كتب معتبره حضرات سنيه نيز
هامش
[ 1 ] الصواقع - مخطوط فى مكتبة المؤلف .