فصل دهم : سخنان مردم زاهد
3910 . زاهد گفت : ده چيز است كه از همه بيشتر به هدر مىرود : عالمى كه از او سؤال نشود .
و علمى كه به كار نرود . و انديشه صحيح كه پذيرفته نشود . و اسلحهاى كه استفاده نشود .
و مسجدى كه در آن نماز خوانده نشود . و قرآنى كه قرائت نشود . و مالى كه انفاق نشود .
و اسب كه براى سوارى به كار گرفته نشود . و دانش نزد كسى كه دنيا دوست است . و عمر طولانى كه در آن توشه براى آخرت ذخيره نشود .
3911 . انس بن مالك گفت : هر روز زمين ده جمله مىگويد : اى آدم بر پشت من راه مىروى و مسير تو بسوى من است . و بر پشت من مىخندى و در درون من گريه مىكنى . و بر پشت من مال حرام مىخورى و در درون من ذلّت مىبينى . و بر پشت من گناه مىكنى و در درون من عذاب مىشوى . و بر پشت من شادماه راه مىروى و درون من غمگين مىشوى . و بر پشت من در روشنائى هستى و در درون من در ظلمت خواهى بود . و بر پشت من در اجتماع هستى و در درون من تنها مىشوى .
3912 . گويند در سگ ده صفت هست كه در هر كس باشد سعادتمند شود .
اول : خانه ندارد و اين صفت مجرّدهاست . دوم : شبها بيدار است . كه صفت عابدين است . سوم : در سفر توشه بر نمىدارد . كه علامت متوكلين است . چهارم :
وقتى غذا حاضر شود با فاصله در انتظار مىماند . و اين علامت مردم دور از دنياست . پنجم : وقتى رانده مىشود با كمترين چيز بر مىگردد . و اين علامت مريدان است . ششم : صاحب خود را در سختى و رفاه تنها نمىگذارد . و اين علامت صابران است . هفتم : پس از مرگ ارث باقى نمىگذارد . و اين علامت زاهدان است .