فصل دوم : احاديثى از اميرالمؤمنين عليه السلام
3830 . اميرالمؤمنين عليه السلام فرمودند : به خدا قسم ، خداوند به من نه امتياز داده است كه قبل از من جز به پيامبر صلى الله عليه و آله به كسى نداده است : راهها به روى من باز شده است . و از اسباب [ و علت كارها ] خبر دارم . ابر براى من به حركت افتاد . از مرگ و گرفتاريها اطلاع دارم . و حق و باطل را مىشناسم . با اذن پروردگار به ملكوت نگريستم و آگاه شدم به آنچه قبل از من بوده و آنچه بعد از من مىآيد . و با ولايت من خداوند متعال دين اين امت را كامل كرد و نعمت را بر آنها تمام فرمود . و از اسلام آنان خشنود شد . چون در روز ولايت [ عيد غدير ] به محمد صلى الله عليه و آله فرمود : يا محمد به آنها بگو : امروز دين شما را كامل كردم . و نعمت را بر شما تمام و اسلام را براى شما برگزيدم .
همهء اينها از منّتهاى خداوند بر من است . پس حمد سزاوار اوست .
3831 . اميرالمؤمنين عليه السلام بالبداهة و بدون آمادگى قبلى نه جمله فرمودند كه چشمان بلاغت را حيرت زده و گوهرهاى حكمت را ناتوان و همهء مردم را از درك جملهاى از آن عاجز نمودند :
سه جمله در رابطه با مناجات : خدايا اين عزّت مرا بس كه بندهء توام . و اين افتخار مرا بس كه تو پروردگار منى . تو چون آنى كه من دوست دارم ، مرا چنان قرار ده كه دوست دارى .