فصل دوم : احاديثى از اميرالمؤمنين و امام صادق عليهما السلام
3797 . اميرالمؤمنين عليه السلام فرمودند : بهشت هشت در دارد : درى كه پيامبران و صديقان وارد مىشوند .
درى كه شهدا و صالحان وارد مىشوند . پنج در براى ورود شيعيان و دوستان ما . من در صراط ايستادهام و دعا مىكنم و مىگويم : پروردگارا شيعه و دوستدار و ياور من و كسى كه در دنيا ولايت مرا پذيرفته به سلامت دار .
و از عرش جواب مىآيد كه دعا و شفاعت تو را در حق شيعه تو پذيرفتم .
و هر شيعه و هر كسى كه ولايت مرا پذيرفته و مرا يارى كرده و با دشمنان من با عمل و زبان جنگيده است ، هفتاد هزار نفر از همسايگان و بستگان خود را شفاعت مىكند .
و يك در هم براى ورود بقيّهء مسلمانانى كه شهادت لا إله الّا اللَّه دادهاند و در قلب آنان ذرهاى از بغض ما اهل بيت نيست قرار داده شده است .
3798 . اميرالمؤمنين عليه السلام فرمودند : نمازى كه با خشوع نباشد خيرى ندارد . و روزهاى كه با پرهيز از كار بيهوده نباشد خيرى ندارد . و قرائت كه با تدبّر نباشد خير ندارد . و علمى كه با پرهيزكارى نباشد خيرى ندارد . و مالى كه با سخاوت نباشد خيرى ندارد . و خلوتى كه با مواظبت بر ترك گناه نباشد خيرى ندارد . نعمتى كه پايدار نباشد خير ندارد . و دعايى كه با اخلاص و تعظيم پروردگار نباشد خيرى ندارد .
3799 . اميرالمؤمنين عليه السلام فرمودند : هشت گروه اگر اهانت ديدند جز خود كسى را ملامت نكنند : كسى كه بى دعوت بر سفرهاى حاضر شود . و كسى كه بر صاحب خانه دستور بدهد . و كسى كه از دشمن خير بخواهد . و كسى كه از فرومايگان چيزى بخواهد . و كسى كه بدون اجازه وارد سخنان محرمانه ديگران شود . و كسى كه به فرمانروا توهين كند . و كسى كه در مجلسى كه اهل آن نيست بنشيند . و آن كه براى كسى سخن بگويد كه گوش فرا نمىدهد .