تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مجموعه آثار حلاج ( طواسين ، كتاب روايت ، تفسير قرآن ، كتاب كلمات ، تجريات عرفانى و اشعار ) ( فارسى ) — صفحة 193

مساهمون:

ص١٩٣
موجودات وادار به سجده به او مىشدند . آنكه ردايش به رداى جمال مزين شد ، چيزى زيباتر از او نباشد . و آنكه ردايش به رداى جلال مزين شد . الوهيت بر ديده‌اش آويخته مىشود .

سوره بروج

194 .
وَ شاهِدٍ وَ مَشْهُودٍ
« 1 » حسين دربارهء اين آيه گويد : به كدامين نشانه‌ها هستى را از خالق جدا و دور كند و نه اينكه نزديك گرداند .

سوره غاشيه

195 .
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ
« 2 » حسين گويد :
« وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ »
يعنى حقيقت عين الحق را مشاهده كرد . 196 .
فِيها عَيْنٌ جارِيَةٌ
« 3 » حسين گويد : احوال بر او جارى است او را از عينى به عينى سير مىدهد ( از چشمه‌اى به چشمه‌اى روان مىكند ) تا او را به عين العين رساند . 197 .
وَ إِلَى السَّماءِ كَيْفَ رُفِعَتْ
« 4 » حسين گويد : چگونه مكاشفات را هويدا كند ؟
هامش
( 1 ) . بروج ، آيهء 3 ؛ و قسم به شهادت‌دهنده و آنچه بدان شهادت دهند . ( 2 ) . غاشيه ، آيه 2 ؛ در آن روز وحشت در چهره‌ها پديدار است . ( 3 ) . همان ، آيه 12 ؛ و در آن چشمه‌سارها روان است . ( 4 ) . غاشيه ، آيه 18 ؛ و به آسمان كه چسانش برافراشتند ؟