سوره واقعه
171 .
جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ
« 1 »
حسين گويد : جسم را به جسم ، مخلوق را به مخلوق بازگردانيد . و چون كارها و ذكرهايشان مخلوق بود يعنى معلول بود . برايشان پاداش قرار داد :
« فاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ »
« 2 »
« وَ لَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ »
« 3 »
« وَ حُورٌ عِينٌ »
« 4 » كه نظير و مانندى ندارند پس چون فضل و احسان خداوند به بندگانش آشكار شد ، پاداش و ثواب براى ايشان قرار دارد . پس فرمود :
« هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ »
« 5 »
[ سوره ] حديد
172 .
هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
« 6 »
حسين گويد : خدا آنان را با نام خود « اوّل » به سوى غيب هدايت مىكند كه آنان را فرا مىگيرد . و با نام خود « آخر » جلال ابدى و باقى را به آنان مىفهماند و با نام خود « ظاهر » نور زيبايى و مسلّم را به آنان مىنماياند و با نام خود « باطن » حقيقت و گواهى را به آنان الهام مىكند .
173 . همچنين گويد : او اوّل است بدون سابق و آخر است بدون آيندگان . ظاهر و باطن به صفات حلول و افتراق نيست ، چگونه مخلوقاتش او را درك كنند . او از هر جهت در ازل و آزال و ابد و آباد محيط است . پايان و منتها به سوى اوست . داراى علم ازلى ، قدرت ازلى ، شأن ازلى ، مشيئت ازلى ، نور ازلى و رحمت ازلى است . آفرينندهء هر علم و معلوم و شاهد و مشهود است .
هامش
( 1 ) . واقعه ، آيه 24 ؛ همه به پاداش كارهايى كه كردهاند .
( 2 ) . همان ، آيه 20 ؛ ميوههايى كه خود برمىگزينند .
( 3 ) . همان ، آيه 21 ؛ و گوشت پرنده هرچه بخواهند .
( 4 ) . همان ، آيه 22 ؛ و حوران درشت چشم .
( 5 ) . رحمن ، آيه 60 ؛ آيا پاداش نيكى جز نيكى است .
( 6 ) . حديد ، آيه 3 ؛ اوست اوّل و آخر و ظاهر و باطن و او به هر چيزى داناست .