178 .
. . . حِزْبُ اللَّهِ . . .
« 1 »
حسين گويد : حزب خدا كسانى هستند كه چون سخن گويند ، شگفتى آفرينند ، چون خاموش باشند ، آشكار مىكنند و چون غايب باشند ، حاضر هستند . چون بخوابند ، هشيار باشند . « و چون زبان الكن شود ، به سخن آيند » و اگر از ايشان رهايى يابد ، سبب به هم آميختگى شود پس
« أُولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ »
179 .
أُولئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمانَ . . .
« 2 »
حسين در اينباره گويد : تا در دلهاى مؤمنين ثابت و استوار باشند و براى وقوع مناسبتها باقى بمانند .
سوره حشر
180 .
. . . أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ . . .
« 3 »
از حسين دربارهء فقراء سؤال شد ، گفت : كسانى كه در جهت خواستهء حق گام برمىدارند .
سوره جمعه
181 .
ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ
« 4 »
حسين گويد : خداوند بخشنده با بخشش خود ، بدون علت ، بخشيد . و با تفضّل ، برترى داد . منتش را فراگير كرد . ( همگانى كرد ) و نعمتهايش را بخشيد . چون فرمود :
« ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ »
مشيتش را قطع كرد و اسباب و علل را تحقق بخشيد ، اين از كرم و منتش بود و علل او را فرانگيرد و به ريسمانش نياويزند . قبل از آنكه امور را آشكار كند در روزگاران او را بخشيد .
هامش
( 1 ) . همان ، آيه 22 ؛ اينان حزب خدايند ، آگاه باش كه حزب خدا رستگارانند .
( 2 ) . همان ، آيه 22 ؛ خدا بر دلهايشان رقم ايمان زده است .
( 3 ) . حشر ، آيه 8 ؛ اينان راستگويان هستند .
( 4 ) . جمعه ، آيه ، 4 ؛ اين نعمت خداست كه به هركه خواهد ارزانيش دارد و خدا را بخشايشى بزرگ است .