و فيض اوّل در راز هو است . و خدا وقتى به پيامبر فرمود :
« فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ » .
پيامبر را به بيان اين راز دعوت كرد .
154 . حسين گويد :
« فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ »
از روى علم و نه از روى جهل زيرا معلوم در خداوند متعال نامتناهى است .
سوره فتح
155 .
إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ . . .
« 1 »
حسين گويد : پروردگار مقام جمع ( اتحاد ) را به روشنى بر هيچكس آشكار نكند مگر به محرومترين و گرامىترين زندگان ظاهر مىكند و اين معناى اين آيه است :
« إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ »
156 .
مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ . . .
« 2 »
از حسين پرسيده شد چه وقت محمد ( ص ) پيامبر بود و چگونه به رسالت برگزيده شد ؟
گفت : از هنگامى كه ما از رسول و رسالت و نبى و نبوت رجعت كرديم . از چه كسى ياد مىكنى كه يادآورى برايش نيست ، مگر او . و نيز از هويت كسى كه هويتى ندارد مگر با هويت او ، هويت پيدا مىكند و پيامبر كجا نبوتش بود ؟ آنجا كه قلم خداوند محمّد رسول خدا نوشت . مكان و زمان علت است ، پس تو كجاى حق و حقيقت هستى ؟ ولى چون اسم محمد به رسالت ثبت شد با ذكر نامش مقام بزرگى در رسالت يافت . او رسول مكين و سفير امين است ، ذكرش را در ازل با تمكين بين ملائكه و انبياء به بالاترين مقام رسانيد .
هامش
( 1 ) . فتح ، آيه 10 ؛ آنان كه با تو بيعت مىكنند جز اين نيست كه با خدا بيعت مىكنند .
( 2 ) . همان ، آيه 29 ؛ محمد پيامبر خدا و كسانى كه با او هستند بر كافران سختگيرند و با يكديگر مهربان .