148 .
هُوَ الْحَيُّ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ . . .
« 1 »
حسين گويد : زنده كسى است كه جهان را با يك نگاهش زنده كرد ، پس كسى كه آن يك نظر را نداشته باشد ، زنده نيست بلكه مرده است اگرچه سخن گويد و راه برود .
سوره شورى
149 .
يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِها . . .
« 2 »
خادم حلاج در شبى كه فردايش او را كشتند به ابو عباس بزّاز گفت ، به حلاج گفتم : اى مولاى من ، مرا وصيتى كن ، حلاج گفت مراقب نفس خويش باش ! اگر تو او را اسير نكنى ، او تو را اسير خواهد كرد . چون فردا شد و او را براى كشتن بيرون آوردند گفت :
« حسب الواجد افراد الواحد له » « 3 » سپس او را بردند ، با متانت و غرور به پيش مىرفت ، بسته در زنجيرها و مىگفت :
شريك من در نوشيدن به چيزى از ستم منسوب نيست .
مرا نوشاند آنگونه كه خود مىنوشد ، بسان ميزبان با ميهمان .
وقتى كه جام ( شراب ) گشت ، تيغ و زيرانداز چرمى آوردند
اين سزاوار كسى است كه در تابستان با اژدها شراب مىنوشد
سپس اين آيه را خواند :
يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِها وَ الَّذِينَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْها وَ يَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ .
« 4 »
پس از آن ديگر سخنى نگفت ، تا آنگاه كه كردند با او آنچه كردند .
هامش
( 1 ) . همان ، آيه 65 ؛ او زنده است ، خدايى جز او نيست .
( 2 ) . شورى ، آيه 18 ؛ آنان كه باورش ندارند آن را به شتاب مىطلبند .
( 3 ) . آنچه واجد مىخواهد ، واحد است ، تنها با خود او .
( 4 ) . شورى ، آيه 15 ؛ آنان كه باورش ندارند آن را به شتاب مىطلبند و آنان كه ايمان آوردهاند از آن بيمناكند و مىدانند كه حق است .