شمرده است با تباه كردن [ سختدلى و رنج تلاش ] در دنيا عمر از پاداش و ثواب بهرهمند گشته است .
143 . و باز گويد : پاداش قلب سختى و قساوت و كورى است .
144 .
وَ أَنِيبُوا إِلى رَبِّكُمْ . . .
« 1 »
حسين گويد : انابه قبل از معرفت است و بهترين چيز ( يا موجود ) ، انابه در درگاه خداوند است . و بازگشت به او بهتر از معرفت نسبت به اوست .
145 .
اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ
« 2 »
حسين گويد : هر چيزى را خدا بخواهد كه آن را ناچيز و بىمقدار كند بر آن لباس مخلوقيت مىپوشاند . آيا نديدى چگونه از آن صفات و كلامش را دور كرد ؟ خداوند خالق و آفرينندهء هر چيزى است و مخلوقات به نسبت خلقتشان نزد او عزت دارند . و آن مخلوق است . بنابراين نسبت او به آن چيز ، نسبت عزت و بزرگوارى و توانمندى او به آن چيز باشد .
146 .
. . . وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ
« 3 »
حسين گويد : چگونه مىشناسد منزلت كسى را كه منزلت او را به جز خدا نشناسد .
سوره مؤمن
147 .
رَفِيعُ الدَّرَجاتِ ذُو الْعَرْشِ . . .
« 4 »
فارس گويد : حسين گفت : عرش ؛ نهايت آنچه خلق بدان اشاره كند .
هامش
( 1 ) . همان ، آيه 54 ؛ پيش از آنكه عذاب فرا رسد و كسى به ياريتان برنخيزد ، به پروردگارتان روى آوريد و به او تسليم شويد .
( 2 ) . همان ، آيه 62 ؛ خداست كه آفريدگار هر چيزى است و او نگهبان هر چيزى .
( 3 ) . همان ، آيه 67 ؛ برتر از هرچه شريك او مىپندارد .
( 4 ) . مؤمن ، آيه 15 ؛ فرا برندهء درجات ، صاحب عرش كه بر هريك از بندگانش كه بخواهد به فرمان خود وى مىفرستد . . .