سورهء حجرات
157 . أُولئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوى لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ « 1 » حسين گويد : كسى كه دلش را ايمانى است كه خدا آزموده ، نشان اصل و نسب او قرآن است و ردايش ايمان و شغلش تفكّر ، عطرش پارسايى و طهارتش توبه ، بهداشت بدنش انجام اعمال مشروع ، زيورش امساك و قناعت . او فقط براى حيات آخرت كار مىكند ، در غم كس جز خداى نيست ، تا مرگ روزه مىگيرد و روزه را فقط در بهشت افطار كند . تنها اعمال صالحه را به همسرى مىگيرد . جز فضايل چيزى اندوخته نمىكند . سكوت او مشاهده است و نگاهش رؤيت . 158 . يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا . . . « 2 » حسين در اينباره گويد : بلكه خداوند بر شما منت مىنهد . اين در جواب فرمودهء ديگر پروردگار است كه فرمود : « لَنْ تَسْتَطِيعَ » منتش را اعمال مىكند ، پس چگونه منت مىنهد بر منتى كه خطر براى او ندارد و نيز اثرى بر او ندارد و از او متعجب است چون بر هيچ كس منت نمىنهد مگر بر مخلوق و سنگينى براى بهوجودآورنده ندارد . پس چگونه بر كسى كه وزن و سنگينى بر هيچكس ندارد ، منت مىنهد .
سوره ق
159 . ق وَ الْقُرْآنِ الْمَجِيدِ « 3 » حسين گويد : « وَ الْقُرْآنِ الْمَجِيدِ » ، پاككننده آلودگيهاى موجوداتى است كه از آن پيروى كنند و اسرار را پنهان بدارند .