56 .
وَ مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ . . .
« 1 »
حسين گويد : خداوند در ازل از خواصش پيمان گرفت ، آنگاه آثار انوار آن را براى ايشان آشكار كرد . در هنگامى كه آنان را در عالم ذر مىآفريد ، حضرت آدم ( ع ) آن انوار را كه متجلى شد ، ديد و گفت : اينان چيستند ؟ و هنگامى كه آنها را آفريد انوار خود را بر ايشان نمايان كرد و آن انوار ميثاق بود كه از ايشان پيمان گرفت و آنگاه به پيمانشان وفا كرد . و چه كسى بهتر از خدا به عهد خود وفا خواهد كرد ؟
57 .
لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ . . .
« 2 »
حسين گويد : از خود شما ( به خاطر خود شما ) هستى را به جاى حق انتخاب كرد به ملكوت و سدره ننگريست . چشمش در رؤيت حق خطا نكرد و قلبش در موافقت او از حد نگذشت .
سورهء يونس
58 .
الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ . . .
« 3 »
حسين گويد : در قرآن دانش هر چيزى هست و دانش قرآن در حروف مقطعه اوايل سورههاى قرآن است .
59 .
فَذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمُ الْحَقُّ . . .
« 4 »
حسين گويد : حق مقصود و مراد عبادتهاست و مقصود از عبادتها ، طاعت است . يعنى گواهى به غير از او ندهد و غير او را درك نكند .
60 . حسين گويد : حق كسى است كه زشتى را زشت نداند و نيكى و نيكوكارى را
هامش
( 1 ) . همان ، 111 ؛ و چه كسى بهتر از خدا به عهد خود وفا خواهد كرد ؟
( 2 ) . همان ، آيه 128 ؛ هر آينه پيامبرى از خود شما بر شما مبعوث شد .
( 3 ) . يونس ، آيه 1 ؛ الف ، لام ، راه اين است آيات كتاب به حكمت آميخته .
( 4 ) . همان ، آيه 32 ؛ اين اللّه پروردگار حقيقى شماست .