172 - امام عليه السلام ( در بارهء دور انديشى ) فرموده است
: 1 - نتيجهء تقصير و كوتاهى ( در امرى ) پشيمانى است و سود احتياط و دور انديشى درستى ( رهائى از زيان ) است .
173 - امام عليه السلام ( در نكوهش بجا نگفتن و بى جا گفتن ) فرموده است
: 1 - خير و نيكى نيست در خاموشى با حكمت و دانش ( هنگاميكه بايد گفت ) چنان كه نيكى نيست در گفتار با جهل و نادانى .
174 - امام عليه السلام ( در اينكه راه راست يكى است ) فرموده است
: 1 - دو خواندن به راهى ( از دو كس ) دو جور نگشت مگر آنكه يكى از آن دو گمراهى است ( چون اگر هر دو بر حقّ و درست شد دو جور نمى شود ، در قرآن كريم س 10 ى 32 مى فرمايد : فَما ذا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلالُ يعنى پس از بيان حقّ و راستى چه باشد جز گمراهى ) .
175 - امام عليه السلام ( در بارهء ايستادگى خود در راه حق ) فرموده است
: 1 - شكّ و دو دلى در حقّ ( اصول و فروع دين مقدّس اسلام ) ننمودم از آن هنگام كه به آن نموده شدم ( آن را دانستم ) .