برترى يافتى ( ابو بكر در سقيفه با انصار احتجاج نموده دليل آورد كه ما عترت و خويش رسول خدا هستيم ) پس ديگرى ( امام عليه السّلام ) به پيغمبر نزديكتر و سزاوارتر است ( زيرا اگر پيغمبر دختر ترا گرفته امام عليه السّلام داماد و پسر عمّ او است ) .
182 - امام عليه السلام ( در پند و اندرز ) فرموده است
: 1 - مرد ( آدمى ) در دنيا نشانهاى است كه مرگها ( سببهاى مرگ ) در آن تير مى اندازند ، و چپاول شدهاى است كه بلاها و دردها به آن مى شتابند ، و با هر آشاميدنش گلو گرفتنى و در هر لقمهاش اندوهها است ( هر لذّت و خوشى با اندوهى است ) 2 - و بنده به نعمتى نمى رسد مگر به جدائى از نعمت ديگرى ، و رو نمى آورد به روزى از زندگيش مگر به جدائى روز ديگر از مدّت ( زندگانى ) خود ( كه برايش مقدّر گشته ) 3 - پس ما ياوران مرگيم ( كه هر روزى به آن نزديك مى شويم و بهر نفس گامى به سويش پيش مى نهيم ) و جانهاى ما نشانهء تباهى ها است ، پس از كجا ببقاء و هستى اميدوار باشيم در حالى كه اين شب و روز به چيزى شرافت و بزرگى ندادند مگر آنكه بشتاب باز گشتند در ويرانى آنچه ساخته و پراكندگى آنچه گرد آورده بودند ( آرى دلبستگى به اين زندگانى شايسته نيست چون هر شب و روزى مى بينيم جمعى مرده مقام و بزرگواريشان از بين رفته ثروت و دارائيشان پراكنده مى گردد ) .