455 - امام عليه السلام ( در بارهء دنيا ) فرموده است
: 1 دنيا براى ديگرى آفريده شده است ، و براى خود آفريده نشده است ( دنيا راهى است بآخرت كه بايد آدمى در آن بندگى كند تا پاداش يابد نه آنكه هميشگى باشد كه فقط در آن خوش بگذراند ) .
456 - امام عليه السلام ( در بارهء از بين رفتن دولت بنى اميه ) فرموده است
: 1 بنى اميهّ را زمان مهلت و ميدان فرصتى است كه ( اسب سلطنت و پادشاهى را ) در آن مى رانند ، و چون در خلافت و سلطنت بينشان اختلاف و زد و خورد افتد پس گفتارها ( فرومايگان ) آنها را فريب داده بر آنها تسلّط يابند ( ابن ابى الحديد در اينجا مى نويسد : اين فرمايش خبر صريحى است از غيب داده و انقراض سلطنت بنى اميهّ بدست ابو مسلم بود و او در اوّل كار خود ناتوانترين و بى چيزترين مردم بود . سيّد رضىّ « رحمه اللّه » فرمايد : ) مرود در اينجا ( اسم مفعول ) از إرواد و آن مهلت و فرصت دادن و بر وزن مفعل است ، و اين از رساترين و شگفتترين سخن مى باشد ، گويا آن حضرت عليه السّلام زمان مهلتى را كه ايشان در آنند تشبيه كرده به ميدانى كه تا پايان آن مى تازند و چون بپايان آن برسند رشتهء نظام و آراستگى كار ايشان بعد از آن گسيخته مىشود .