448 - امام عليه السلام ( در ترغيب به دورى از دنيا ) فرموده است
: 1 آيا آزاد مردى نيست كه اين ته ماندهء طعام در دهان ( دنياى پست ) را براى اهلش ( كفّار و منافقين ) رها كند براى نفسهاى شما بهايى جز بهشت نمى باشد پس آنها را جز به آن بها نفروشيد .
449 - امام عليه السلام ( در بارهء خواهان علم و دنيا ) فرموده است
: 1 دو خورنده هستند كه سير نمى شوند : خواهان علم ( كه هر چه بر او كشف و هويدا شود باز مى خواهد مجهول ديگرى را معلوم نمايد ) و خواهان دنيا ( كه آنچه از كالاى دنيا بيايد باز مى خواهد كالاى ديگرى بدست آورد ) .
450 - امام عليه السلام ( در بارهء پارهاى از نشانههاى ايمان ) فرموده است
: 1 نشانهء ايمان آنست كه اختيار كنى راست گفتن را جائى كه به تو زيان مى رساند بر دروغ گفتن جائى كه سود مىدهد ، و اينكه گفتارت از دانائيت فزون نباشد ( آنچه ميدانى بگوئى و در آنچه نمى دانى خاموش باشى ، و در بعض نسخ نهج البلاغه عن عملك بجاى عن علمك ضبط شده است كه معنى چنين مىشود : و اينكه گفتارت از كردارت فزونى نداشته باشد يعنى زيادهتر از آنچه بجا مى آورى نگويى ) و اينكه در سخن گفتن در بارهء ديگرى از خدا بترسى ( از كسى بد نگويى و نشنوى و ندانسته گواهى ندهى ، و ممكن است معنى اين باشد : در نقل روايت از ديگرى از خدا بترسى يعنى آن را بى كم و زيادة بيان كنى و به او دروغ نبندى ) .