( دشوار ) كه در آن توانگر بر آنچه در دو دست او است مى گزد ( بمال و دارائى بخل ورزيده آن را در راه خدا نمى دهد ) و به اين كار امر كرده نشده است ، خداوند سبحان ( در قرآن كريم س 2 ى 237 ) فرموده : وَ لا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ يعنى فضل و احسان خدا را بين خود فراموش ننمائيد ( به يكديگر كمك كنيد ) 2 در آن روزگار بد كاران برخاسته گردن مى كشند ، و نيكوكاران بيچاره و خوار شوند ، و با درماندگان خريد و فروش كنند ( به آنها گران فروخته و از آنان ارزان خرند ) 3 و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از فروختن ( طعام ) به درماندگان ( يا داد و ستد با آنها ) منع نموده است ( چون بايد به آنان كمك كرد ، يا با آنها چنان معامله و خريد و فروش نمود كه با آنكه درمانده و بيچاره نيست معامله مى نمايند )
461 - امام عليه السلام ( در بارهء دوست و دشمن خود ) فرموده است
: 1 در بارهء من دو مرد هلاك و تباه مى گردد ( يكى ) دوستى كه ( در دوستيش ) زياده روى كند ، و ( ديگر ) بهتان زنندهاى كه ( به من ) دروغ بندد ( آنچه در من نيست به من نسبت دهد . سيّد رضىّ « عليه الرّحمة » فرمايد : ) اين فرمايش مانند فرمايش ( يك صد و سيزدهم ) آن حضرت عليه السّلام است : 2 هلك فىّ رجلان : محبّ غال ، و مبغض قال ( كه ترجمه و شرحش بيان شد ) .
462 - از امام عليه السلام از ( معنى ) توحيد و عدل پرسيدند آن حضرت فرمود
: 1 توحيد و يگانه دانستن خدا آنست كه او را در وهم و انديشه در نياورى ( كه آنچه در انديشه آيد مانند تو مخلوق است ) و عدل