262 - نقل شده كه در زمان خلافت عمر ابن خطاب نزد او سخن در بارهء زيور كعبه ( خانهء خدا در مكهء معظمه ) و بسيارى آن به ميان آمد
، گروهى گفتند : اگر آن را برداشته صرف سپاه مسلمانان كنى ثواب و پاداشش بيشتر است و كعبه زيور مى خواهد چه كند عمر تصميم گرفت بر دارد ، و در بارهء آن از امير المؤمنين عليه السّلام پرسيد ، آن حضرت ( در بارهء تصرّف نكردن در زيور كعبه ) فرمود : 1 - قرآن بر پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرود آمد و دارائيها چهار جور بود : ( اوّل ) اموال مسلمانان ( پس از مرگشان ) كه آنها را از روى حساب بين ارث برندگان تقسيم و پخش نمود ، و ( دوم ) غنيمت ( آنچه از دشمن بر اثر فيروزى بدست مى آيد ) كه آن را به كسانى كه مستحقّ آن بودند تقسيم كرد ، و ( سوم ) خمس ( پنج يك از سود داد و ستد ) كه خدا قرار داد آن را جائى كه تعيين نمود ( كه بچه كسانى بايد داد ) و ( چهارم ) صدقات ( زكوات و بخششها ) كه خدا قرار داد آن را بجاى خود ( كه چه كسانى بايد از آن بهره ببرند ) و زيور كعبه آن روز در آن بود و خدا آن را به حال خود گذاشت ( دستورى براى تصرّف در آن نداد ) و از روى فراموشى آن را رها نكرد و مكان و جاى آن بر او پنهان و پوشيده نبود ، پس ( چون در بارهء همهء اموال دستور داد و راجع به زيور كعبه چيزى نفرموده بنا بر اين تو ) برجا گذار آن را همانطور كه خدا و رسول قرار داده . عمر گفت : اگر تو نبودى ما رسوا مى شديم ( چون به حكم خدا آشنا نيستيم ) و زيور را بجاى خود گذاشت ( در آن تصرّف ننمود ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1218
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٢١٨