بپسند آنچه براى خود مى پسندى ، و نخواه براى ديگرى آنچه براى خود نمى خواهى ، و ستم مكن چنان كه نمى خواهى به تو ستم شود ، و نيكى كن چنان كه دوست دارى به تو نيكى شود ، و زشت دان از خود آنچه را كه از ديگرى زشت پندارى ، و از مردم راضى و خوشنود باش به آنچه كه تو خوشنود مى شوى براى آنها از جانب خود ، و آنچه نمى دانى مگو و اگر چه دانستهات اندك باشد ، و آنچه دوست ندارى برايت گفته شود مگو . 29 و بدان گردنكشى و خود بينى ناروا و بر خلاف حقّ و آفت خردها است ، پس در كسب معاش خويش تلاش كن و براى ديگرى خزانهدار مباش ( با آز مال و دارائى گرد مكن و براى ديگران مگذار ) و هرگاه به راه راست خويش رسيدى ( راه حقّ را يافتى ) پس باش در فروتن تر و فرمانبرترين حالات براى پروردگارت .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 922
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٩٢٢