قسمت هشتم نامه
22 و بدان اى پسرك من ، هرگاه براى پروردگارت شريك و انبازى بود پيغمبران او هم براى ( راهنمائى ) تو مى آمدند ، و نشانههاى پادشاهى و تسلّط او را مى ديدى ، و كردار و صفات او را مى شناختى ، و لكن خدا يكتا است چنان كه خود را وصف فرموده ( در قرآن كريم س 18 ى 110 مى فرمايد : أَنَّما إِلهُكُمْ إلِهٌ واحِدٌ يعنى خداى شما خداى يكتا است ) كسى با او در پادشاهيش و مخالفت نمى كند ، و هرگز از بين نمى رود ، و هميشه بوده ( ابدىّ و ازلىّ ) است ، 23 اوّل است پيش از همهء چيزها بى اوّليّت ( اوّل حقيقى است نه عددى ، زيرا اگر براى او اوّليّت باشد مسبوق بعدم و نيستى مى گردد ، و محدث و نو پيدا مى باشد ، و اين صفت شايستهء ممكن است نه واجب ) و آخر است بعد از همهء اشياء بدون پايان ( زيرا اگر براى او پايانى باشد بعدم و نيستى خواهد پيوست ، پس واجب الوجود لذاته نخواهد بود ) بزرگ است از اينكه ربوبيّت و پروردگارى او بسبب احاطهء دلى يا چشمى اثبات شود ( برتر است از اينكه دلها بعلم و دانائى يا چشمها به ديدن كنه ذات و صفات او را درك كرده بشناسند ، زيرا او هرگز محاط و محدود نگردد ) 24 پس چون اوصاف او را ( بطوريكه بيان شد ) پى بردى بكن چنان كه سزاوار است از چون تويى كه بجا آورد با كوچكى قدر و منزلت ، و كمى توانائى ، و زيادى ناتوانى ، و بسيارى نيازمندى به پروردگارش ، در طلب طاعت و بندگى ، و ترس از عذاب و كيفر ، و بيم از غضب