مرا كار تو وادار ساخت آنچه پدر مهربان را وامى دارد ، و آنچه در ادب و تربيت تو به آن تصميم گرفتم - كه ترا ادب و تربيت نمايم و حال آنكه تو رو آورندهاى به زندگى و تازه روزگار را دريافتهاى ( جوان و نو رسيدهاى ) و داراى نيّت پاك و نفس پاكيزه هستى ، و آغاز كنم ، ياد دادن كتاب خدا و تأويل آن و راههاى ( حقيقت ) اسلام و احكام و حلال و حرام آن را به تو ، در حالى كه براى آموزش تو از كتاب خدا به غير آن نمى پردازم ، 15 پس از آن ترسيدم كه بر تو اشتباه شود آنچه مردم از روى خواهشها و انديشههاشان در آن اختلاف كردهاند مانند آنچه ( عقائد و احكامى كه ) بر آنان اشتباه گرديده ، و استوار ساختن آن هر چند ميل به ياد آورى آن براى تو نداشتم نيكوتر است نزد من از واگذاشتن ترا بكارى كه از هلاك و تباهى آن بر تو ايمن و آسوده نيستم ، و اميدوارم كه خدا ترا در آن توفيق رستگارى عطاء فرموده و به راه راست راهنمائيت فرمايد ، پس ترا به اين وصيّت سفارش مى نمايم .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 915
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٩١٥