قسمت هفدهم نامه
64 - و در بين كارهاى تو كارهائى است كه ناچار بايد خودت انجام دهى : از آنها پاسخ دادن ( مطالب ) كار گزارانت است آنجا كه نويسندگانت درمانده شوند ( نتوانند سر خود پاسخ دهند ، و اگر شخص والى رسيدگى نكند سبب سرگردانى نويسندگان و كارگزاران گردد ) و از آن كارها انجام ( پاسخ دادن ) درخواستهاى مردم است روزى كه به تو مى رسد درخواستهايى كه بسبب ( بسيارى ) آنها يارانت ( كار گردانانت ) را تنگدل مى سازد ( براى آسوده ماندن خود بخواهند آنها را عقب اندازند ، تو خود بايد رسيدگى كرده نگذارى تأخير افتد ) 65 - و در هر روز كار آن روز را بجا آور زيرا براى هر روز كارى است مخصوص آن ( پس اگر غفلت نموده كار امروز را به فردا و فردا را به پس فردا افكنى كارها بسيار گشته از عهده آن بر نمى آيى و مردم سرگردان و از كار باز مى مانند و در نتيجه مملكت ضائع و تباه مى گردد ) و بهترين وقتها و پاكترين قسمت آن را براى خود و آنچه بين تو و خدا است ( عبادت و بندگى ) قرار ده ( مثلا در اوّل وقت كه سرشار هستى نماز بخوان نه آنكه همه كارها را كه انجام دادى با خستگى و بى ميلى نماز گزارى ) هر چند همهء آن وقتها ( كه به كار مردم مى رسى ) از آن خدا است ( عبادت و بندگى است ) اگر نيّت و قصد در آن شايسته و رعيّت از آن در آسايش باشد . 66 - و بايد برپا داشتن واجبات كه براى خدا است و بس در وقت گزيدهاى باشد كه براى خدا و نيت را خالص مى گردانى ( چنان كه بهترين اوقات را براى عبادت بايد تخصيص داد ، بهترين اوقات عبادت را براى اداء واجبات بايستى به كار برد ) پس در ( قسمتى از ) شب و روزت از تن خود به خدا واگذار ( به عبادت