داشته باشند ) پس براى ( خوشنودى ) خدائى كه ترا آفريده ( با آنان ) فروتنى كن ، و لشگريان و دربانان از نگهبانان و پاسداران خود را از ( جلوگيرى ) آنها باز دار تا سخنران ايشان بى لكنت و گرفتگى زبان و بى ترس و نگرانى سخن گويد ( نياز خود را بخواهد ) كه من از رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - بارها شنيدم كه مى فرمود : هرگز امّتى پاك و آراسته نگردد كه در آن امّت حقّ ناتوان بى لكنت و ترس و نگرانى از توانا گرفته نشود . 63 - پس درشتى و ناهموارى و آداب سخن ندانستن را از آنان تحمّل كن و به روى خود نياور ( زيرا بسيارى از حاجتمندان تنگدل و در سخن ناتوانند ، و اگر والى خوشخو و بردبار نباشد كارشان درست نمى شود ) و تندى ( بد خوئى ) و خود پسندى ( بنشست و برخاست و گفتگوى با آنها ) را از خويشتن دور كن تا خدا درهاى رحمتش را به روى تو بگشايد ، و پاداش طاعت و فرمانبريش را به تو ارزانى فرمايد ، و ( اگر خواستى چيزى به يكى از آنان بدهى ) آنچه مى بخشى به خوشروئى ببخش ( تا خواستار را گوارا آيد ) و ( اگر بانجام خواهش او توانا نبوده يا مصلحت ندانستى ، آنچه از او منع مى نمايى ) با مهربانى و عذر خواهى منع كن ( تا نرنجد و كينهات را در دل نگيرد ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1022
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٠٢٢