49 - از نامههاى آن حضرت عليه السلام است نيز به معاويه ( كه او را پند مىدهد )
: 1 - پس از ستايش خدا و درود بر حضرت مصطفى ، دنيا ( براى انسان ) جاى سرگرم كردن و بازداشتن است از غيرش ( آخرت ) و دنيا خواه از چيز دنيا بهره نمى برد مگر حرص و شيفتگيش بر آن افزون مى گردد ( هر چه بيابد بهره نبرده آرزوى بيشتر كند ) و دنيا خواه به آنچه ( كالاى دنيا ) كه در آن يافته هرگز بى نياز نگردد از آنچه ( نعمتهاى آخرت ) را كه از آن بدست نياورده در صورتى كه پس از گرد آوردنش جدائى ، و پس از استوار كردنش شكست و برهم ريختنى است ، 2 - و اگر از آنچه گذشته ( از عمر خودت يا پيشآمدهاى روزگار ) پند گيرى در باقى مانده خود را نگهداشته بهرهمند خواهى شد ، و درود بر آنكه شايسته است .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 982
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٩٨٢