45 و يقين بدان و باور كن كه هرگز به آرزوى خود نخواهى رسيد ، و هرگز از مرگ خويش نتوانى رست ، و تو در راه كسانى هستى كه پيش از تو بودند ، پس ( با اين صورت كه از مرگ چارهاى نيست ) در تلاش ( مال و دارائى ) مداراة كن و آسان گير ، و در آنچه كسب مىشود سعى و كوشش نيكو نما ( حريص نباش كه نتيجهء آن هلاك و تباهى است ) زيرا بسا تلاش است كه موجب نيستى مال گردد ، و نيست هر تلاش كنندهاى در يابنده ، و هر ميانه رو نوميد گرديده ، 46 و گرامى دار نفست را از هر زبونى و پستى هر چند ترا به نعمتهاى بيشمار رساند ، زيرا هرگز برابر آنچه از نفس خويش صرف ميكنى عوض نخواهى يافت ، و بندهء ديگرى مباش ( بطمع مال و جاه به كسى سر فرود نياور ) كه خدا ترا آزاد گردانيده ، و چه خوبى دارد نيكوئى ( مال و جاهى ) كه نرسد مگر به بدى ( ريختن آبرو نزد ديگرى ) و چه سودى دارد گشايشى كه بدست نمى آيد مگر به دشوارى 47 و بر حذر باش از اينكه شترهاى طمع و از ترا به تندى به آبشخورهاى تباهى ببرند ( بر اثر طمع و آز به دنيا و كالاى آن مرتكب حرام مشو كه به عذاب الهىّ گرفتار خواهى شد ) و اگر توانائى دارى كه بين تو و خدا بخشندهاى نباشد چنان خواه ( آبروى خود پيش ديگرى مريز ) زيرا تو ( از خوان دنيا ) قسمت خويش را مى يا بى ، و بهرهات را مى برى و اندك از جانب خداوند سبحان برتر و ارجمندتر است از بسيارى كه از خلق او برسد هر چند همه از او است .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 930
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٩٣٠