قسمت سيزدهم نامه
38 و بدان كه تو آفريده شده اى براى آخرت نه براى دنيا ، و براى نيستى نه براى هستى ، و براى مردن نه براى زندگانى ، و تو در جاى كوچ مى باشى ، و در سراى موقّت و در راه بسوى آخرت هستى ( پس دلبستن به چنين جائى روا نيست ) و تو راندهء مرگى كه گريزنده از آن رهائى نمى يابد ، و جوينده آن را از دست نمى دهد ، و ناچار مرگ او را در مى يابد ، 39 پس بر حذر باش و بترس از اينكه مرگ ترا دريابد در وقت گناه كردن كه با خود مى گفتى از آن توبه مى نمايم و بين تو و انديشهات جدائى اندازد كه در اين حال خود را تباه ساختهاى ( زيرا با چنين انديشهء دور از خردمندى گناه كرده و بكيفر آن گرفتار شدهاى ) . 40 اى پسرك من ، به ياد مرگ و به ياد پيشآمدهاى بعد از مرگ كه ناگاه به آن در آيى بسيار