218 - از دعاهاى آن حضرت عليه السلام است ( در ستايش پروردگار و در خواست عفو و بخشش )
: 1 بار خدايا تو با دوستانت از همهء دوستان بيشتر دوستى ، و براى اصلاح كار آنان كه به تو توكّل مى نمايند از آنها حاضرترى ( چون بهر چيز توانائى ، بمحض اراده هر كار را انجام مى دهى ) نهانيهاشان را ديده بر انديشههاشان آگاهى ، و اندازه بينائى و عقولشان را ميدانى ، پس رازهاشان نزد تو آشكار ، و دلهاشان بسوى تو نگران است ، 2 اگر تنهائى آنان را به وحشت اندازد ذكر تو آنها را مأنوس مى سازد ، و اگر اندوهها بايشان چيره گردد به پناه جستن از تو توسّل مى جويند ، چون مى دانند سر رشته كارها بدست ( قدرت و توانائى ) تو و منشأ آنها قضاء و قدر تو است . 3 بار خدايا اگر ندانم چه بخواهم و از درخواست خود سرگردان بمانم مرا به آنچه صلاح من
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 720
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٧٢٠