214 - از سخنان آن حضرت عليه السلام است ( در اندرز بمردم )
كه آن را هنگام خواندن يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ فرموده ( س 82 ى 6 ) يعنى اى انسان چه چيز ترا فريب داد به پروردگار كريم خود ( كه به دستورش رفتار نكرده نافرمانى نمودى ) : 1 دليل و برهان گناهكار مخاطب به آيهء ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ نادرستترين برهانها است ( زيرا اگر بگويد غَرَّنِي كَرَمُكَ يعنى كرم تو مرا مغرور ساخت ، درست نيست چون مقتضى كرم كوشش نمودن در اطاعت و سپاسگزارى است نه معصيت و كفران ، و اينكه نفرموده : ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ المُنتَقِمِ يعنى چه ترا مغرور نمود به پروردگارى كه انتقام مى كشد ، براى دانستن اينست كه پروردگار كريم را نبايستى نافرمانى نمود ، و اگر بگويد : غَرَّنِي الشَّيّطانُ يعنى شيطان مرا مغرور گردانيد ، به او پاسخ داده مىشود : آيا ما در قرآن كريم نگفتيم از شيطان پيروى ننمائيد كه او دشمن آشكار شما است ، و اگر بگويد : غَرَّنى جَهْلِى يعنى نادانى مرا مغرور كرد ، در جواب گفته مىشود : مگر پيغمبران را نفرستاديم تا احكام ما را بشما ياد دهند ، خلاصه راه عذر بسته است ) و فريب خوردهاى است كه عذر او ناپذيرفتهترين عذرها است ، بتحقيق براى نادان ماندن خود اصرار نموده است ( به اين جهت لذّت و خوشى دنياى فانى را بر سعادت هميشگى و بهشت جاويد اختيار كرده است ) . 2 اى انسان ، چه چيز ترا بر گناه كردنت دلير گردانيده ، و چه چيز ترا به پروردگارت بغرور آورده ، و چه چيز ترا به تباه كردن خويش مأنوس ساخته 3 آيا درد ترا بهبودى يا خواب ترا بيدارى نيست آيا بجان خود رحم نمى كنى به آنچه به غير خويش رحم ميكنى 4 بسا شخص را در آفتاب ديده
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 710
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٧١٠