قسمت يازدهم خطبه
46 پس از پيشآمدهاى فرزندان اسماعيل ( ذبيح ) و پسران اسحاق ( ابن ابراهيم خليل ) و اولاد اسرائيل ( يعقوب ابن اسحاق ) - عليهم السّلام - عبرت گيريد كه چه بسيار متناسب است سر گذشتها ( ى مردم هر عصرى با هم ) و چه مانند و نزديك است داستانها ( با يكديگر ، يعنى اوضاع و احوال شما و گذشتگان بهم شباهت دارد شايسته است از سرگذشت آنان پند گيريد ، و ) در سرگذشت ايشان و چگونگى پراكندگى و جدائيشان از يكديگر تأمّل و انديشه نمائيد در شبهايى كه ( روزگارى كه ) كسرى ها ( پادشاهان عجم ) و قيصرها ( پادشاهان روم ) سرور و مسلّط بر آنان بودند ، 47 آنها را از كشتزارها ( آباديها ) و درياى عراق ( دجله و فرات ) و سبزه زار جهان راندند به جاهائى كه درمنه ( گياهى است در بيابان ) رويد ، و بادهاى تند وزد ، و زندگانى سخت باشد ( آنها را به بيابانهاى بى آب و گياه و دور از آبادى روانه ساختند ) پس آنان را درويش و مستمند و يار و همراه زخم و موى شتر ( شتر چران )