و كوبيدن سوراخ بينى ها و ارادهء انداختن در قتلگاهاتان و راندنتان با حلقههاى مهار قهر و خشم كه در بينى مى نهند بسوى آتشى كه برايتان آماده شده ( خلاصه شيطان و سپاهش خواهشهاى نفس اماّره و گناهان را در نظر شما جلوه داده به دام بد بختى در آورده به عذاب سوق مى دهند ) 11 پس شيطان براى زخم زدن ( زيان رساندن ) در دين شما بزرگتر و براى آتش افروختن ( فتنه و فساد بر پا نمودن ) در دنياى شما افروزندهتر گرديد از دشمنانى كه با ايشان آشكارا دشمنى كرده براى ( زد و خورد با ) آنها گرد مى آييد ( و از يكديگر كمك مى طلبيد ) پس زور و كوشش خود را بر دفع او بگماريد كه به خدا سوگند بر ريشهء شما ( پدرتان آدم ) فخر و نازش كرد ، و در حسب ( قدرت و منزلت ) شما نكوهش نمود ، و نسب ( قرابت و خويشى ) شما را كوچك و پست دانست ، و سواران خود را براى ( گمراه كردن ) شما گرد آورده ، و با پيادگانش راه شما را اراده نمود ( تا در گمراهى مانده به راه هدايت و رستگارى پا نهيد ) در هر جا شما را شكار كرده به دام مى آرند ، و سر انگشتانتان را مى زنند ، و به حيله و دسيسه نمى توانيد ( از ايشان ) سرباز زنيد ، و بتصميم و اراده نمى توانيد ( آنها را ) دفع نموده از خود دور نمائيد ، در حالى كه شما در انبوه ذلّت و خوارى و دائرهء تنگ و عرصهء مرگ و جولانگاه بلاء و سختى ( دنيا گرفتار ) هستيد ( و از شرّ شيطان نرهيد مگر با كشتن نفس اماّره و پيروى نكردن از او ) 12 پس خاموش كنيد آتش عصبيّت و كينههاى زمان جاهليّت را كه در دلهاى شما پنهان است كه اين تكبّر و گردنكشى و خود پسندى در مسلمان از افكندههاى شيطان و خود خواهى ها و تباه كردنها و وسوسههاى او است ، 13 و تصميم گيريد كه فروتنى را از روى سرهاتان نهاده بزرگى و خود پسندى را زير پاهاتان بيفكنيد ، و تكبّر و گردنكشى را از گردنهاتان دور سازيد ، و فروتنى را بين خود و دشمنانتان شيطان و لشگرش بجاى لشگر تمام سلاح به كار بريد ، زيرا او را در هر امّتى لشگرها و ياران و پيادگان و سواران است ( كه همه با او كمك كرده كبر و نخوت را در نظرتان مى آرايند تا شما را در بلاء و هلاكت اندازند ، پس شما تواضع و فروتنى را لشگر خود قرار داده با ايشان كارزار كنيد )
14 و مانند متكبّر گردن كش ( قابيل فرزند آدم عليه السّلام ) بر فرزند مادرش ( هابيل ) نباشيد ( تعبير از هابيل به فرزند مادر قابيل با اينكه هر دو از يك پدر و يك مادر بودند براى آنست كه مهربانى دو برادر از يك مادر بيشتر است از مهربانى دو برادر كه از دو مادر باشند )
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 784
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٧٨٤