قسمت سوم خطبه
8 پس بندگان خدا ، از دشمن خدا ( شيطان ) بترسيد از اينكه شما را به درد خود ( كبر و سركشى ) گرفتار كند ( مانند خود متكبّر و گردن كش نموده از رحمت خدا دور سازد ) و از اينكه به گفتهء خويش شما را ( از راه راست ) باز داشته نگران نمايد ، و سواران و پيادگان لشگرش ( پيروانش ) را دور شما گرد آورد ، پس بجان خودم سوگند كه تير شرّ ( گمراه ساختن ) را براى شما بزه كمان نهاده و آن را به طرف شما سخت كشيده ، و از نزديك بشما تير انداخته ( تا تيرش بخطاء نرود ) و ( چنان كه در قرآن كريم س 15 ى 39 خداوند از او حكايت مى فرمايد ) گفت : قالَ رَبِّ بِما أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ يعنى پروردگار من براى اينكه مرا گمراه كردى ( بر اثر ترك سجدهء آدم ) هر آينه گناهان را برابر بنى آدم در زمين مى آرايم ( تا از اطاعت باز مانند ) و همهء آنان را گمراه خواهم نمود ( و اين سخن را گفت ) در حالى كه ( ندانسته ) اظهار غيب گوئى كرده از روى گمان نادرست آن را بيان نمود ( ولى ) 9 فرزندان نخوت و برادران عصبيّت و سواران گردن كش و جاهليّت و نادانى دعوى او را تصديق كرده راست آوردند ( چون اهل دنيا معصيت و نافرمانى نموده به درد كبر و خود پسندى كه شيطان داشت گرفتار شدند ، پس ادّعاى او را كه از روى نادانى و گمان نادرست بود درست جلوه دادند ) تا اينكه سركش از شما ( كه از راه راست پا بيرون نهاد ) پيرو او گرديد ، و ( از اينرو ) طمع و آز او در ( گمراه كردن ) شما پا بر جا شد ، پس چگونگى پنهان آشكار گشت ( آثار وسوسهء او در دلهاى شما نمايان شد كه بى پروا بر خلاف دستور خدا رفتار مى نماييد ) 10 استيلاء او بر شما قوّت يافت ، و سپاه خود را بسوى شما نزديك آورد ، پس شما را در غارهاى ذلّت و خوارى افكندند ، و در گودالهاى كشتن ( تباه ساختن ) انداختند ، و شما را پايمال كردند با زخم سخت : نيزه زدن در چشمها و بريدن گلوها