إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً حَتّى إِذا جاؤُها وَ فُتِحَتْ أَبْوابُها ، وَ قالَ لَهُمْ خَزَنَتُها سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ يعنى ) 7 و آنان كه از پروردگارشان مى ترسيدند ( در دنيا پرهيزكار بودند ) دسته دسته بسوى بهشت رانده ميشوند ( فرشتگان آنان را مى برند تا ببهشت وارد شوند ، و درهاى آن گشوده است ، و دربانان آن به آنها گويند : درود بر شما پاك و پاكيزه هستيد « در دنيا خود را به معاصى نيالوديد » پس ببهشت در آئيد و هميشه در آن باشيد ) در حالى كه از عذاب آسوده و از سرزنش رها و از آتش دور گشتهاند ، و بهشت بسبب ايشان آرامش يافته ( از حال انتظار بيرون آمده ) و آنان هم از منزل و قرارگاه خود شاد مى باشند ( و اينان ) كسانى هستند كه در دنيا كردارشان پاكيزه و نيكو و چشمهايشان ( از خوف خدا و ترس عذاب ) گريان بوده ، و شب آنها در دنياشان از جهت افتادگى و طلب آمرزش ( بيدارى براى عبادت و بندگى به منزلهء ) روز و روزشان از جهت ترس ( از عذاب ) و دورى نمودن ( از دنيا و مشغول بودن براز و نياز به منزلهء ) شب بوده ، پس خداوند بهشت را جاى بازگشت و خوشى را پاداش ايشان قرار داد ، و آنها ببهشت و اهل آن سزاوارتر و شايسته هستند ، با پادشاهى هميشگى و نعمت و خوشى ثابت و برقرار . 8 پس بندگان خدا ( اكنون كه حال اهل دوزخ و بهشت را شنيديد ) مواظبت نمائيد آنچه را كه به مواظبت آن رستگار شما سود مى برد ، و به تباه ساختن آن تبه كار شما زيان مى برد ( از دستور خدا و رسول پيروى كنيد تا سعادت و نيكبختى هميشگى بدست آريد و از آن غافل نباشيد كه بدبخت مى گرديد ) و با كردارتان بر مرگهاى خود پيشى گيريد ( طورى باشيد كه در موقع آمدن مرگ اضطراب و نگرانى نداشته باشيد ) زيرا شما گروگان چيزى هستيد كه پيش فرستادهايد ، و جزاء داده مىشويد به آنچه كه بجا آوردهايد ، 9 و مانند آنست كه مرگ شما را دريافته ، پس باز گشتى نيست تا ( بتدارك كردارهاى زشت خود ) نائل شده ، و نه از لغزش و گناهى ( كه كردهايد ) وارهيده شويد ( زيرا وا رهيدن از لغزشها بر اثر توبه و بازگشت است و آن در دنيا ممكن است كه دار تكليف و عمل است نه در آخرت كه دار جزاء است ) خدا ما و شما را بطاعت و پيروى از خود و رسولش وادار نمايد ، و به افزونى رحمتش از ( گناهان ) ما و شما بگذرد .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 768
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٧٦٨