پند دهنده براى خردمند ، و عبرت براى نادان و غافل ، 4 و پيش از رسيدن بپايان ( قيامت ) چيزهائى را مى دانيد از تنگى قبرها ، و فراوانى غمّ و اندوه ( به مفارقت و جدائى مال و فرزند و دوستان ) و از ترس محلّى كه ( اوضاع قيامت را ) آگاه مىشويد ( و آن برزخ است ) و پياپى رسيدن خوف و بيم ، و جابجا شدن دهندهها ( بر اثر فشار قبر ) و كر شدن گوشها ( از صداهاى وحشت انگيز ) و تاريكى لحد ، و ترس عذابى كه خداوند ( به زبان پيغمبرانش ) خبر داده است ، و پوشاندن قبر ، و استوار كردن سنگ پهن ( كه قبر را به آن مسدود مى نمايند ) . 5 پس اى بندگان خدا ، از خدا بترسيد ، از خدا بترسيد ( پيش از رسيدن مرگ كارى كنيد كه به سختيهاى بعد از آن مبتلى نگرديد ، و به دنيائى كه به زودى دست از آن خواهيد كشيد دل نبنديد ) زيرا دنيا بشما بيك راه ( كه راه آخرت است و پيشينيانتان از آن گذشتند ) مى گذرد ( همه را از آن راه مى برد و كسى را جا نمى گذارد ) و شما با قيامت بيك ريسمان بسته شدهايد ( بين شما و آن فاصله و مدّت درازى نيست ) و مانند آنست كه قيامت علامات و نشانههاى خود را آشكار ساخته و پرچمهايش ( مقدّمات پيوستن به پيشينيان ) را نزديك گردانيده ، و شما را سر راه خود ( براى حساب و باز پرسى ) نگاهداشته است ، و مانند آنست كه سختيهايش را جلو آورده و ( مانند شتر كه براى برداشتن بار از پشتش سينه به زمين مى نهد ) سينههايش را پهن كرده ( عذابهاى دردناكش را آشكار ساخته ) 6 و دنيا از اهل خود دست كشيده و آنان را از پرستارى خويش بيرون نموده ، پس همچون روزى بود كه گذشت ، يا ماهى كه بسر رسيد ، و تازهء آن كهنه و فربه آن لاغر گرديد ( بدنها ضعيف و ناتوان شده ، و آنها را وا داشتهاند ) در جاى تنگ ( قيامت كه گرفتارى آن دشوار و رهائى از آن غير ممكن ) و كارهاى درهم و بزرگ ، و آتش داغ پر آزار ، با صداى بلند ، زبانه افروخته ، فرياد خشمناك ، و سوزندگى زبانه دار كه فرو نشستن ندارد ، و هيزم آن پر شعله ، تهديد آن ترسناك ، ته آن ناپيدا ، اطراف آن تاريك ، ديگهاى آن بسيار گرم ، كيفرهاى آن رسوا كننده است
( امّا براى پرهيزكاران خداوند در قرآن كريم س 39 ى 73 مى فرمايد : وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 767
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٧٦٧