و حديث و گفتار ما را نگاه نمى دارد مگر سينههاى امانت پذير و خردهاى پا برجا
( و چون منظور امام عليه السّلام ترغيب شنوندگان است به هجرت بسوى خود و پيروى از احاديث آن بزرگوار از اينرو آنان را امر بسؤال و پرسش مى فرمايد : ) 4 اى مردم ( معارف الهيهّ و احكام شرعيهّ و آنچه را كه تا قيامت واقع مىشود ) از من بپرسيد پيش از آنكه مرا نيابيد كه من به راههاى آسمان داناترم از راههاى زمين ( توجهّ من بعلوم و معارف دينيهّ از امور دنيويهّ بيشتر است ) پيش از آنكه فتنه و فساد ( بنى اميهّ ) پا بر دارد و ( مانند شتر سركش از دست مالك رميده ) بر مهار خود گام نهد ، و خردهاى اهلش را از بين ببرد ( پيش از آنكه تباهكارى ايشان همه جا را فرا گرفته مردم را از راه حقّ و شناختن امام زمانشان باز دارد . ناگفته نماند كه به حكم عقل و نقل هيچكس را جز علىّ ابن ابى طالب و أئمهء معصومين بعد از پيغمبر اكرم « عليهم السّلام » جرأت نيست كه بگويد : سلونى قبل أن تفقدونى يعنى از من بپرسيد پيش از آنكه مرا نيابيد ، و به اين موضوع در شرح خطبهء نود و دوّم اشاره و دليل آن بيان شد ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 763
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٧٦٣