226 - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه آن را هنگام غسل دادن و كفن كردن رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود
: 1 پدر و مادرم به فداى تو باد اى رسول خدا همانا به مرگ تو بريده شد چيزى كه با مرگ ديگران ( پيغمبران ) بريده نگرديد از نبوّت و احكام الهى و اخبار آسمانى ( زيرا بعد از هر پيغمبرى به پيغمبر پس از او وحى نازل مى شد ، ولى چون تو خاتم پيغمبرانى بعد از وفات تو به كسى وحى نازل نمى شود ، و در مصيبت خود ) خصوصيّت داشته و يگانه هستى بطوريكه از ديگر مصيبتها تسليت دهنده مى باشى ( چون مصيبت تو از هر مصيبتى بزرگتر است ) و ( بر اثر رحلت خود از دنيا ) عموميّت دارى بطوريكه مردم در ( ماتم ) تو يكسانند ( هيچكس در اين مصيبت بى اندوه نيست ) 2 و اگر امر به شكيبايى و نهى از ناله و فرياد و فغان نفرموده بودى هر آينه ( در فراق تو ) سر چشمههاى اشك چشم را ( با گريهء بسيار ) خشك مى كرديم ، و درد و غمّ پيوسته و حزن و اندوه هميشه باقى بود ، و خشك شدن اشك چشم و دائمى بودن حزن و اندوه در مصيبت تو كم است ولى مرگ چيزى است كه بر طرف نمودن آن ممكن نبوده دفع آن غير مقدور است ، 3 پدر و مادرم به فداى تو باد ، ما را از نزد پروردگارت به ياد آورده در خاطر خويش نگاهدار ( ما را فراموش نكرده
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 732
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٧٣٢