قسمتى چهارم از اين خطبه ( در بيان خلقت بدن انسان و ذكر نعمتهاى حق تعالى و ترسانيدن از هول و وحشت صراط و ترغيب بر تقوى و پرهيزكارى ) است :
( 19 ) خداوند متعال براى بهره بردن شما ( از شنوايى ) دو گوش ( قوهّء سامعه ) را آفريد تا آنچه را كه لازم است ( و در زندگانى اجتماع به كار آيد ) حفظ كنند ، و ( از ديدار ) دو چشم ( قوهّء باصره ) را قرار داد تا از تاريكى رها گرديده بينا شوند ، و هر عضو ( ظاهرى ) را محتوى اعضاء ( باطنه ) گردانيد ( هر عضوى در بر دارد اعضائى را مثل دست كه داراى رگ و خون و استخوان و مانند آنها است ) و آن اعضاء را در تركيب صورت و دوامشان در جاهاى مناسب قرار داد با بدنهائى كه به تركيبهاى سودمند خود قائم و برقرارند ، و با دلهايى كه ( بعقل و تدبير ) روزى آن بدنها را مى طلبند ( يا روزيهاى خود « علوم و معارف » را جلب مى نمايند ) در حالتى كه از منّتهاى نعمت بيكران او برخوردار بوده موجبات منّتهاى او بر شما هويدا است و با وسائلى كه مانع ( بيماريها ) است بنعمت عافيت و تندرستى از او متنعّم مى باشيد ، ( 20 ) و ( نيز از نعمت يهايى كه بشما عطاء فرموده آنست كه ) مدّت عمر و زندگى را از شما پنهان داشته ( نمى دانيد كى مى ميريد و اين ندانستن براى انتظام امور دنيوىّ بسيار سودمند است ) و از آثار گذشتگان پيش از شما براى شما عبرتها باقى گذاشت از لذّت
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 190
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٩٠