قسمت پنجم خطبه
( 27 ) و بدانيد كه عبور شما بر صراط ( پل دوزخ ) است كه قدمها از لغزش بر آن لرزان و شخص دچار هول و ترس بسيار گردد ، ( 28 ) پس اى بندگان خدا از خدا بترسيد مانند ترسيدن خردمندى كه فكر و انديشهء ( روز رستخيز ) دل او را مشغول ساخته و خوف و ترس ( از عذاب الهى ) بدنش را رنجور نموده و عبادت و بندگى شب خواب اندك او را هم از دستش گرفته و اميد ( به رحمت پروردگار ) او را در وسط روزها ( هنگام شدّت حرارت و گرمى ) تشنه نگاهداشته ( شب را بيدار است و روز را روزه دار ) و بى علاقهگى به دنيا خواهشهاى نفس را از او باز داشته ، و ذكر خدا به زبانش جارى است ( هميشه به ياد خدا است ) ( 29 ) و ترس ( از معصيت و نافرمانى ) را براى در امان بودن ( روز رستخيز ) مقدّم داشته ( در دنيا گناهى ننموده تا در قيامت به عذاب مبتلى نگردد ) و از گفتار و كردارى كه او را از راه راست و آشكار باز دارد چشم پوشيده و براى رسيدن به راه راست روشن ( رضاء و خوشنودى خدا ) كه مطلوبست در راستترين راهها سير كرده ، ( 30 ) و فريب خوردن ( از دنيا ) كه بسيار مانع ( از رستگارى ) است او را ( از عبادت و بندگى ) باز نداشته و مشتبهات بر او پنهان نيست ( در هيچ امرى نادان نباشد ) مظفّر و خرسند است به شادى مژدهء ( ببهشت ) و به آسايش و خوشى بسيار در آسوده ترين خوابگاه خود ( قبر ) و ايمن تر روزش ( قيامت ) ( 31 ) از گذرگاه دنيا گذشته و ستوده شده و توشهء آخرت را پيش فرستاده و خوشبخت گرديده و از ترس ( خدا در راه حقّ ) شتاب كرد ، و در دنيا كه مهلتش دادند ( براى عبادت و بندگى ) سرعت نمود ، و در طلب خوشنودى پروردگار شوق داشت ، و براى گريختن ( از عذاب الهى به راه حقّ ) رفت ، و در امروز ( دنيا ) مراقب فردايش ( آخرت ) بود و آنچه كه در پيش داشت ( حالات قبر و برزخ و قيامت ) پيش از رحلت ديد ، ( 32 ) پس بهشت به جهت ثواب و بخشش ( براى نيكوكاران ) كافى است ( كارى كنيد كه جايگاه هميشگى شما آنجا باشد ) و دوزخ به جهت عذاب و سختى ( براى گناه كاران ) بس است ( كارى كنيد كه در آنجا قرار نگيريد ) و كافى است كه خداوند ( از بد كاران ) انتقام كشد و ( به نيكوكاران ) مدد و يارى دهد ، و بس است كه قرآن ( در روز رستاخيز با كسانى كه از آن پيروى نكردهاند ) احتجاج نموده دشمن گردد .