رسالهء اخلاق وتوحيد بسم اللّه الرحمن الرحيم الحمد للّه المتوحّد بأزليّته ، والمتفرّد بأحديّته ، والصلاة والسلام على أشرف بريّته ، صاحب الخلق العظيم ، محمّد خاتم الأنبياء والمرسلين وآله الطيّبين الطاهرين ، صلوات اللّه عليهم أجمعين .
حمد وستايش ذات مقدسي را سزاوار است كه بهترين خلقتها را به جهانيان ارزانى فرمود وآنچه را كه هر ذي حياتي در زندگانى وزيست خودش محتاج به آن بوده ، از اعضاى صالحه وهدايت تكوينيه به أو عطا نمود ، ومخلوقاتى كه متمكن از تحصيل غذا نبودند مثل نباتات ، غذاى مناسب آنان را از آب وخاك در محلّ تكوين آنها مقرّر فرموده ، وقوهء شريفهء عقل را به أهل شعور داده تا از ناملايمات دورى جسته وآنچه ناپسند در نزد قوهء عقلية هست ، اختيار ننمايند ، ونعمت توفيق به عاقلان عطا فرموده تا قيام به وظايف بندگى وعبادت نمايند ، چنان چه فرمود :
اعْمَلُوا آلَ داوُدَ شُكْراً وَقَلِيلٌ مِنْ عِبادِيَ الشَّكُورُ
« 1 » وبه واسطهء شكرگزارى وسپاس دارى نعمتهاى إلهية به مقامات عاليهء دارين برسند .
وبعد ، احمد آشتيانى چنين نگارد كه چون در اين أوقات به علت عارضهء انصدام پا از حضور در مجلس بحث محروم شدهام ، به خاطرم رسيد كه مختصرى از مطالب اخلاقيه ومسأله توحيد بنويسم كه وسيلهء طلب آمرزش ويادگارى براي دوستان باشد . واللّه يهدى من يشاء إلى صراط مستقيم وهو حسبنا ونعم الوكيل .
هامش
( 1 ) . سبأ ( 34 ) آيهء 13 .