باطن آن نمايان است ) و پوست كند آن را مانند كندن پوست درخت براى بيرون آوردن صمغ ( هر امرى را براى شما واضح و آشكار نمود ) ( 15 ) پس هنگاميكه بيرق ضلالت بر پا گردد باطل و نادرستى در مواضع خود جاى گرفته جهل و نادانى بر مركبهايش سوار ( باطل همه جا را فرا گرفته و جهل برقرار ) شود و طغيان و فتنه بسيار و دعوت كنندهء به راه حقّ كم شود ، و روزگار حمله آورد مانند حملهء درندهء گزنده ( خونريزى بسيار واقع گردد ) و شتر نر باطل پس از خاموشى به صدا در آيد ( مست شود يعنى باطل قوّت گيرد ) ( 16 ) و مردم بر اثر معاصى با يكديگر برادر شده و بر اثر دين از هم دور گردند و بر اثر دروغ با يكديگر دوست گشته و بر اثر راستى دشمن شوند ( با معصيت كاران برادر و يار و با نيكان دور و بيزار گردند ) پس در آن روزگار فرزند سبب خشم ( و غصهّء پدر ) و باران موجب حرارت و گرما گردد ( مردم از آن بهره نبرده زيان مى بينند ) و مردمان پست فراوان و نيكان كمياب شوند ، ( 17 ) و اهل آن زمان چون گرگان و پادشاهانش درنده و مردمان ميانه و ضعيف الحال طعمهها ( ى ستمكاران ) و فقراء ( از سختى و رنجورى در حكم ) مردگان باشند ، و راستى از بين رفته دروغ شائع مىشود ، ( 18 ) و دوستى به زبان و دشمنى مردم با هم بدلها است ، و فسق و فجور ( زناء ميان ايشان افتخار و ) باعث نسب شود ، و عفّت و پاكدامنى موجب شگفت ، و اسلام مانند پوستين وارونه پوشيده شود ( مردم متلبّس به لباس اسلام هستند ، و ليكن گفتار و كردارشان بر خلاف دستور اسلام مى باشد ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 326
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٢٦