127 - از سخنان آن حضرت عليه السلام است ايضا در بارهء خوارج
( چون عقيده و مذهب خوارج نهروان اين بود كه هر كه خطاء كرده گناهى مرتكب شود كافر است ، و گمان كردند كه تن دادن به حكميّت حكمين گناه است به اين جهت گفتند كه امير المؤمنين عليه السّلام ، و اصحابش - العياذ باللهّ - كافر شدهاند و آنجا را دار الكفر دانستند دست از اهل آن بر نداشته هر چه توانستند اگر چه بچه يا از چهار پايان بود مى كشتند ، پس امام عليه السّلام براى ابطال گفتارشان مى فرمايد ) : ( 1 ) اگر مخالفت شما ( با من ) براى اينست كه گمان مى كنيد ( در نصب حكمين و تن دادن به حكميّت ايشان ) خطاء كرده و گمراه شدهام ، پس چرا همهء امّت محمّد ، صلّى اللّه عليه و آله ، را به گمراهى من ( به گمان خود ) گمراه مى دانيد ، و آنان را به خطاى من مى گيريد و به گناه من تكفيرشان مى نماييد ( بطوريكه ) ( 2 ) شمشيرهاتان را كه بر دوشهايتان است بر جاهاى سلامت و هم بر مواضع بيمارى فرود مى آوريد ( مقصّر به گمان خود و بى تقصير هر دو را مى كشيد ) و كسى را كه ( به گمان شما ) گناه كرده با كسى كه گناهى مرتكب نشده خلط مى كنيد ، و ( 3 ) ( همه را كافر مى پنداريد ، در صورتى كه شرع مقدّس اسلام هيچكس را بارتكاب گناه اگر چه كبيره باشد كافر نمى داند ، چنان كه ) مى دانيد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله زناء كنندهاى را كه همسر داشت سنگسار كرد و بعد
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 393
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٩٣