ترسيد و با قلب خاشع به درگاه او باز آمد .
كسى كه خشيت حضرت رحمان دارد ، با قلب ، به ساحت غيبى او رجوع مىكند و حق تعالى بىواسطه او را به سوى خود مىخواهد . و اين پسك هاتف غيب از روزن قلب سالك صادق وارد مىشود :
به قول مولوى :
روزن جانم گشادست از صفا * مىرسد بىواسطه نامهء خدا
نامه و باران و نور از روزنم * مىفتد در خانهام ، از معدنم
دوزخ است آن خانه كآن بىروزن است * اصل دين ، اين بنده روزنكردن است « 1 »
هامش
( 1 ) . مثنوى ، دفتر سوم ، بيت 2402 تا 2404 .